Wanneer aantrekkingskracht een verslaving blijkt te zijn | dag 595
"Aantrekkingskracht is slechts de vonk die dient om de afstand te overbruggen en twee mensen tot elkaar te brengen, maar het is de daaropvolgende geestelijke intimiteit, kwetsbaarheid en gedeelde realiteit die voor de werkelijke verdieping en bestendigheid van de relatie zorgen." Soms kan een relatie in je geest uitgroeien tot iets wat absoluut en werkelijk voelt: aantrekking, verbintenis, toekomst, betekenis. Maar wat als wat je als aantrekkingskracht hebt gedefinieerd, in werkelijkheid voor een groot deel een neurochemische dynamiek is geworden? Wat als twaalf jaar van hoop, afwijzing, angst, verlangen en incidentele beloningspieken een zenuwstelsel hebben geconditioneerd om voortdurend te wachten op het volgende ‘shot’? Dan kan het beëindigen van die dynamiek voelen als afkicken. Zelfvergevingen Ik vergeef mezelf dat ik zelf toegestaan en aanvaard heb om de relatie en de dynamiek met X in mijn geest te definiëren als een absolute en werkelijke aantrekkingskracht , waarbij...
