maandag 23 april 2012

Dag 9 - Wens om kleine of geen borsten vergeven


Het VLEES is de Spiegel van ZELF. Gedachten ademen niet omdat ze geen LEVEN zijn!!!!!!!
- Bernard Poolman

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb kleine of geen borsten te wensen.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het begin van het bewustzijn/krijgen van borsten te zien als het einde van onbevangenheid/zorgeloosheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard borsten te associëren met 'vrouw worden' wat ik niet wilde omdat dat inhield dat ik allerlei lasten erbij kreeg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb 'vrouw worden' te associëren met 'lasten erbij krijgen'.
Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen bh te willen dragen als tiener.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boos op mijn moeder te zijn omdat ik perse een bh moest dragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te begrijpen waarom ik een bh moest dragen.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zo wereldvreemd te zijn dat ik me niet realiseerde dat ik niet gewoon rond kan wandelen zoals ik wilde maar dat ik me aan allerlei ongeschreven regels moest houden waarvan ik niet snapte wat het belang was.
Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze last mee te dragen tot op de dag van vandaag.

Kunstwerk door Scott Cook
Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het woord 'borsten' afstotelijk te vinden als tegenhanger van hen die het aantrekkelijk 'vinden' in plaats van mezelf te realiseren dat woorden in essentie onschuldig zijn en dat ik op deze manier de wet van balans in stand houdt - t.w. dat er mensen zijn die borsten aantrekkelijk vinden zodat er ook mensen moeten zijn die borsten afstotelijk vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb lichaamsdelen af te wijzen ten gunste van wat ik als mijn geest vind/denk terwijl dat wat ik vind/denk niet echt is - en dat wat echt is vlees is wat ik afwijs omdat ik bang ben mensen aan te trekken waar ik geen trek in heb of als ik bang ben mijn lichaam(sdelen) inzet om de angst/spanning te verzachten.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan in mijn hoofd een beeld te hebben van hoe een perfect elfachtig wezen eruit moet zien en dit te associëren met leven in plaats mezelf te realiseren dat leven hier is in de adem - dat ik Adem ben.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het woord borsten bijna niet over mijn lippen te krijgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb borsten iets te vinden om mannen/mensen mee aan te trekken en wat ik niet wenste want ik had geen kinderwens om de best geschikte man voor nodig te hebben. Ik realiseer me dat het gewoon vlees is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te keuren op grond van de hoeveelheid vlees.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iets of iemand aan te trekken te associëren met last en gevaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn borsten als een last te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mooie borsten te definiëren als kleine of geen borsten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf he toegestaan en aanvaard heb iets of iemand als 'mooi' te definiëren in plaats van mezelf te realiseren dat ik daardoor 'lelijk' creëer en de wet van balans in stand houd als dit ongelijke wereldsysteem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan het androgyne mensbeeld 'mooi' te vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelfheb toegestaan en aanvaard heb het wereldsysteem in stand te houden met de geestesbewustzijnsdifferentiatie van 'mooi' en 'lelijk'.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan er 'androgyne' uit te willen zijn, wat dat ook mag betekenen want dat buig ik als mijn geest dan ook weer alle kanten in van lang haar voor mannen tot jongensachtige vrouwwezens.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen borsten te willen hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te definiëren als vrouw in plaats van als vrouwelijk wezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te accepteren als vrouwelijk wezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te doen geloven dat ik het als 'vrouw' zwaarder zal hebben op Aarde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dat ik als vrouwelijk wezen geïncarneerd ben 'als straf' uit vorige levens.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als alle leven gelijk te ontkennen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn borsten te gebruikt te hebben als afleidingsmanoevre om de angst die ik onder de beruchte borst ervaar niet onder ogen hoef te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard allerlei gevoelens en emoties onder het oppervlak te ervaren zonder te weten dat deze vernietigend werken op mijn fysieke lichaam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard alle delen van mijn lichaam gelijkelijk te accepteren/waarderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan bepaalde delen van mijn lichaam meer te waarderen als anderen in plaats van mezelf te realiseren dat ik zo de wereldsituatie creëer waarin sommigen meer waarde hebben dan anderen.

Zelfovereenkomst:

Ik verbind mezelf hier met de Aarde waar ik vandaan kom in de oorsprong - als beeld en gelijkenis van alles dat hier is.

Ik verbind mezelf met het stoppen beelden/plaatjes als werkelijkheid te zien/wensen.

Ik verbind mezelf hier als leven geboren te worden door het stoppen van de geest van gedachten/herinneringen/plaatjes.



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen