vrijdag 1 juni 2012

Dag 46 - Het expres 'verrekken' om te antwoorden

Je kunt op twee manieren handelen: de ene manier is reageren, de andere is antwoorden.

Reactie komt voort uit je conditioneringen van het verleden; het is automatisch. Antwoorden doe je vanuit je aanwezigheid, je gewaarzijn; het is niet automatisch.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren als iemand mij vraagt hoe het met me gaat.



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb expres niet te willen antwoorden.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het te 'ver-rekken' te antwoorden in plaats van gelijk te antwoorden als wie ik ben in het moment van ademen.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vragen en informatie op te delen in triviale en niet-triviale vragen en informatie en zodoende - vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alleen op de vragen te willen antwoorden die voor mij als wetenschapsego vallen in de categorie niet-triviale informatie/vragen.



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb innerlijk te reageren op zgn. triviale informatie/vragen en weerstand in en als mezelf te creëeren in plaats mezelf te realiseren dat ik mezelf als mijn fysieke lichaam misbruik in de generatie van de gedachte/energie in mijn geest/hoofd terwijl alle informatie in wezen triviaal is; want ik ben hier.



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te realiseren dat alle kennis nutteloos is - en dat ik als mijn lichaam geen kennis nodig heeft om te kunnen bestaan in deze fysieke realiteit.




Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik moet gaan denken om te antwoorden in plaats mezelf te realiseren dat het juist omgekeerd is - als ik ga denken ga ik reageren, mezelf conditioneren en als ik adem ben ik hier in aanwezigheid van mezelf als vlees, als gewaarzijn.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb antwoorden zo kort mogelijk te houden.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zo kort mogelijk aan het woord te zijn.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dat als ik aan het praten ben eigenlijk al weer wil stoppen.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb al snel te denken dat ik teveel aan het woord ben en dus gauw weer te willen gaan zwijgen.



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te realiseren wat het verschil is tussen stil zijn als geen gedachten hebben en zwijgen in plaats mezelf te realiseren dat zwijgen moedwillig is.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te realiseren dat ik mijn zelfwil moet vrijmaken/vrijzetten om te willen in antwoorden in en als aanwezigheid van mezelf als de adem door de overheersing door de Geest te stoppen.



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te realiseren dat ik
mijn zelf-praat moet stoppen om Hier als zelf als vlees te kunnen antwoorden.



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb als een wandelende encyclopedie te hebben rondgewandeld als kennis en informatie vanuit het hoofd en daardoor veel weerstand in en als mijn lichaam te hebben opgeslagen omdat ik mezelf als mijn lichaam misbruikt heb om informatie in op te slaan in de vorm van herinneringen als plaatjes in plaats van hier stil in mezelf aanwezig te zijn als de aarde als zelf als vlees als adem - wandelend als één en gelijk als alles hier.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te realiseren dat als ik niet begrijp hoe het fysiek is geprogrammeerd door de Geest, ik niet vertrouwd kan worden met eendert wat, omdat wat ik ben het resultaat is van mijn programmering.





Ik stel mij ten doel de weerstand die ik ervaar bij het antwoorden op vragen die me gesteld woorden te stoppen en te in te ademen, op te staan in mezelf en te antwoorden vanuit mijn aanwezigheid, mijn gewaarzijn.



Ik stel mij ten doel als adem te wandelen om me ervan te verzekeren dat de mind/geest geen truc met me uithaalt om te geloven in saaiheid aangezien ik begrijp dat als adem saai was, ik niet zou bestaan.


1 opmerking: