zondag 5 augustus 2012

Dag 103 - Het Emotioneel Worden om Dieren Karakter

Vandaag had ik het daadwerkelijk opgepakt om een poes uit het asiel te gaan bekijken. Op weg erheen werd ik emotioneel bij de gedachte een poes te hebben waarmee we fijn hier mee kunnen zijn in huis. De emoties angst en het gevoel liefde passeerden de revue.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een gevoel zoals liefde voor (het idee van) een poesje te ervaren in plaats mezelf te realiseren dat dit slechts een uitdrukking is van polariteiten van emoties – ontworpen afgeleidingen van emoties om de ervaring van polariteit of dualiteit in mij als in ieder mens op Aarde te laten ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb binnen de polariteiten van gevoelens en emoties te leven.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te realiseren dat als ik emotioneel word – woedend, bedroefd, angstig, bezorgd, enzovoort, of ik ervaar gevoelens van liefde, verlangen, geluk, enzovoort, ik mezelf laat besturen en beheersen door bewustzijn als geest/mind volgens welk systeem ik mezelf hebt gedefinieerd.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb wel 100 jaar te kunnen nadenken over wat ik wil.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hondermiljoen jaar dieren in huis te willen en altijd wel een reden vind of van anderen hoor om het niet te doen.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb emotioneel te geraken bij de gedachte aan een poesje waarmee we fijn kunnen samen zijn.



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb tranen in mijn ogen te krijgen bij de gedachte aan het poesje dat ik op het internet had gezien en nu echt ga zien en vatshouden.





Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een beeld van het/een poesje in mezelf te laten bestaan in plaats van in het moment te zien welke poes/dier het best bij me past.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bij het woord 'poesje' al te gaan roezen in en als mijn geest in plaats van hier te blijven als de adem van leven.



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb helemaal in de lorem te zijn van mijn idee van poezen en de hele dag ermee ben 'bezig' geweest.



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat er iets met he diertje gebeurt als het bij mij in huis is en ik het niet kan oplossen.



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mensen niet te vertrouwen die mij iets willen vertellen over dieren door te denken dat mensen dat maar vertellen om hun waar kwijt te geraken in plaats mezelf te realiseren dat de kans daarop in een asiel klein is waar het niet draait om winst te maken maar om wat het beste is voor het diertje.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor een grote mechelse herder in het asiel die net op het moment dat ik buiten stond uit zijn hok werd gehaald voor een wandeling - en hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb weg te lopen en deze angst niet getranscendeerd te hebben mede omdat ik bang ben dat de medewerker boos wordt dat ik bang ben van grote honden.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn van grote honden.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat hondeneigenaars boos worden als ik zeg bang te zijn van honden omdat ik me realiseer dat deze onopgeloste angst voorkomt uit de ervaring in mijn tienerjaren waarin er onbegrip was voor mijn angst voor een hond die mij aanviel.



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te balen dat er niemand is die eens met mij hier doorheen wil wandelen in plaats mezelf te realiseren dat ik dit ook niet vraag, dus kan niemand weten dat dit idee in mijn geest is.

***


Ik stel mezelf ten doel duidelijker te worden wat ik wil binnenin de realisatie van praktisch gezond verstand.


Ik stel mezelf ten doel af te rekenen met mijn angst gebeten te worden door honden door zelfvergeving en het praktisch fysiek met een hond door dit punt heen te wandelen.


Ik stel mezelf ten doel de polariteit van angst voor honden versus liefde voor katten/poezen te verwijderen en hier gelijk te staan aan en alles en iedereen in en als zelf oprechtheid.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen