dinsdag 23 oktober 2012

Dag 169 - Voedsel: Opkomen voor mezelf, ho maar!



Weer eens een blog over niet opkomen voor mezelf. Dit opstaan behoeft oefening/training door het te doen in al die kleine punten.  Ik verblijf elders en het was met de lunch erachter kwam dat ik niets meer had voor op m'n brood. Het beste broodbeleg voor mijn lichaam is rundvlees, maar dat was al op, zo ook de honing. Thuis eet ik zelden tot nooit zoet op brood dus da's al een enorme ommezwaai voor me dat ik dat hier doe. Toen ik bemerkte dat de chocopasta ook op was terwijl er een week geleden vier potten waren gekocht flipte ik. Bovenop het feit dat ik voor het zoete beleg ook ander brood moet eten dan het gespruite tarwebrood omdat ik dat met zoet vies vind, werd het me echt te veel - overweldigde mijn reactie op mijn omgeving me immens. 





Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in een volledige bezetenheid van boosheid en backchat te gaan over het feit dat er geen broodbeleg voor me is.



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het persoonlijk te nemen dat er geen broodbeleg is voor me.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het buiten mezelf te willen leggen/anderen te willen beschuldigen van het feit dat ikzelf niet heb gezorgd heb te communiceren wat ik wel en niet kan eten.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te ervaren naar huis te willen zodat het voedselpunt weer stabiel wordt in plaats mezelf te realiseren weg te willen lopen van mezelf om niet met anderen hoeven te leren communiceren.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb een pot chocopasta op mijn kamer te houden, omdat ik bang ben dat dat hebberig en egoistisch staat in plaats mezelf te realiseren dat dat mag.



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het raar te vinden een pot chocopasta, sesampasta of wat dan ook op m'n kamer te houden voor mezelf.



http://www.bedumer.nl/site/images/stories/nieuws/2008/opkomen%20voor%20jezelf%20bedum%20bedumer.jpg
Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn het geheel waardoor ik niet alles kan eten/bepaalde diëtaire beperkingen heb voor te leggen aan de groep medebewoners.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het excuus en de rechtvaardiging van en als angst te construeren - om de realiteit van mij als wat ik geworden ben als alleen maar een herinnering niet onder ogen te hoeven komen, omdat alles als wat ik besta als en van - is slechts herinnering, omdat alles dat ik momenteel ben - is een kopie, een duplicatie van herinneringen als datgene wat ouders bestonden als - gedupliceerde, gecopieerde herinneringen is wat ik ben en geworden ben = dus een herinnering gedefinieerd van herinneringen als herinneringen.



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dat iemand een pot chocopasta voor zichzelf wil houden als de druppel te ervaren in plaats mezelf te realiseren dat mijn quantum geest dat gebruikt als iets waarover ik energetisch bezeten word en ik gewoon niet goed voor mezelf heb gezorgd.



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vinden dat anderen er mede voor moeten zorgen dat ik te eten heb in plaats mezelf te realiseren/oefenen dat ik ten eerste voor mezelf moet opkomen.



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn progammering de overhand te hebben laten nemen en niet zelfsturend hier met anderen als mezelf te communiceren over hoe de zaken praktisch op te lossen.



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb back chat 'ze kunnen toch wel zorg dragen dat er iets op brood is' te creëeren door dit punt op te bouwen in mezelf in plaats er open over te communiceren en zelf te zorgen dat er eten dat ik lust op voorraad is.



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat er toch wel nee gezegd wordt.



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb er vanuit te gaan dat er een nee komt op mijn vraag.



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een afkeer te hebben van mensen die vooraan staan om voor zichzelf op te komen in plaats mezelf te realiseren dat ik dan feitelijk een afkeer heb van mezelf.



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te martelen door in een niet-eten-modus te (willen) gaan.



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb door de tijd heen dit punt rondom broodbeleg in mezelf op te bouwen en door het niet uit te communiceren in een totale opgeventoestand/opgefokte staat van de geest te gaan in plaats van het punt onmiddellijk communiceren met de mensen hier als wat ik als mijn lichaam nodig heb om te bestaan. 



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat  de totaliteit van mijn gedrag gebaseerd is geweest op het reageren op mijn omgeving en de mensen in mijn omgeving, waar ik nooit het sturende principe ben, maar in plaats een biologische computer die antwoordt op de omgeving naargelang de invoer die het ervan ontvangt.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ander voor me op te laten staan zodat ik zelf niet hoef op te staan - en hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn angsten niet onder ogen te willen zien en geen verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf, mijn lichaam en mijn leven.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf volledig weg te cijferen en ook nog te denken dat dat wel goed (god) is in plaats mezelf te realiseren dat dat denken gelijk is aan de geest die leven als het fysiek volledig wegcijfert als hoe het wereldsysteem functioneert waar een meerderheid zichzelf wegcijfert voor de meerdere eer en glorie van een minderheid.



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf afschuwelijk te vinden dat ik dit gedrag nou al mijn hele leven tentoonspreid in plaats te realiseren
dat alles wat ik geleefd heb een leugen is geweest, in de zin dat ik alleen handelde naar mijn voorgeprogrammeerde ontwerpen waar mijn verlangens, verwachtingen, hopen en dromen van de programmering zijn gekomen waar ik in geboren ben hetgeen ik geaccepteerd en aanvaard heb te integreren in en als mezelf waar ik feitelijk geloof dat deze 'programma's' als verlangens, verwachtingen, hopen en dromen zijn wie ik ben.



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik het nooit ga redden in eenheid en gelijkheid als leven hier te staan.




Ik stel mezelf ten doel te zorgen dat er voldoende eten is voor me waar en bij wie ik ook ben.


Ik stel mezelf ten doel rechtstreeks te communiceren over wat ik wel en niet kan eten.


Ik stel mezelf ten doel mijn angsten naar andere mensen te onderzoeken in zelfgewaarzijn.


Ik stel mezelf ten doel alle dimensies van dit punt door te wandelen in mijn gelijkheidsproces.


Ik stel mezelf ten doel kalm te blijven in het punt van voedsel de rest van de week.


Ik stel mezelf ten doel op te komen voor hen die geen stem en geen voedsel hebben door samen te werken aan de opbouw van een economisch systeem dat alles voor iedereen gelijk verschaft.




1 opmerking: