donderdag 20 december 2012

Dag 207 - Vergeving Mezelf te verliezen in gedachten en emoties

Vandaag ging ik X's nieuwe kamer bekijken die hij gehuurd heeft.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een voorstelling in mijn verbeelding te maken van hoe de kamer eruit zal zien.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb emotioneel te worden bij de gedachte/verbeelding van een kamer die donker is en drie hoog achter - alsof dat X of mij assisteert met de realiteit om te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een donkere kamer in mijn geest in te beelden en emotioneel opgeladen te raken van mijn eigen verbeelding alsof dat iets bijdraagt aan het feit dat X veel kleiner gaat wonen.


http://img508.imageshack.us/img508/8837/dsc00661280x768ru4.jpg

 
Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een plaatje aan te maken in mijn hoofd/geest en vervolgens van dit plaatje verdrietig te worden in plaats mezelf te realiseren dat dit verdriet het uitvloeisel is van 'mijn' gedachte/plaatje als de verslaving aan de energie van het denken/gedachten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verliezen in gedachten en emoties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik positief moet doen over het feit dat X in een kleine kamer gaat wonen in plaats mezelf te realiseren dat 'positief' noch 'negatief' zijn/doen energetische ervaringen zijn die niets bijdragen aan praktisch doorwerken van de gemanifesteerde consequenties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bij de voordeur bevooroordeeld te raken over het feit dat er geen aparte deurbel is voor de tweede verdieping in plaats me te realiseren dat alles zoals het nu bestaat gebrekkig is ten gevolge van de overlevingsstaat waarin we bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bij het zien van de kamer vol te schieten met verdriet en daardoor niet de werkelijkheid te zien en niet alleen mezelf als leven beïnvloed maar ook de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb aandacht te trekken voor 'mijn' gedachtes/oordelen over het huis/de kamer door huilerig te doen - en hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb energetische relatie aan te gaan met iets buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb iets/iemand zielig te vinden in plaats mezelf te realiseren dat dat alleen maar de ervaring van dat-/diegene versterkt.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb deel te nemen in gedachten/herinneringen van mijn broertje die lange tijd in aftandse huizen heeft gewoond.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn halve leven mezelf bezig te houden met hoe, wat en waar ik woon in plaats mezelf hier te leven in elk moment.


~~~

Wanneer en als ik mezelf realiseer een voorstelling in mijn verbeelding te maken van hoe iets eruit zal zien - stop ik en adem ik - ik sta mezelf niet toe een voorstelling in mijn verbeelding te maken van hoe iets eruit zal zien, omdat ik mezelf realiseer dat ik mezelf niet stuur maar door een virtuele realiteit wordt gestuurd. In plaats - fluit ik mezelf terug uit het geestesbewustzijn en breng ik mijn aandacht terug op mezelf in de fysieke werkelijkheid.

Wanneer en als ik mezelf realiseer emotioneel te worden bij de gedachte/verbeelding van de kamer die X huurt - stop ik en adem ik - ik sta mezelf niet toe emo te worden door een gedachte. In plaats - neem ik geen deel in gedachten en doe ik dat wat ik kan doen voor het beste voor alle leven.

~~~

Ik stel mezelf ten doel me niet mee te laten voeren door de gemanifesteerde consequenties maar erin op te staan en deze door te wandelen in praktische toepassing en stabiliteit.

Ik stel mezelf ten doel me niet te bemoeien met (de aankleding van) de kamer van X - noch te denken wat hij moet kopen.

Ik stel mezelf ten doel reacties/gevoelens/emoties te vóórkomen door Hier in geduld adem voor adem alles praktisch in orde te brengen.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen mezelf te verliezen in gedachten en emoties.

Ik stel mezelf ten doel in staat te zijn om naar de kamer/X te kijken zonder dat er iets 'beweegt' in me - dan bestaat er geen afscheiding in mij. Ik focus mij op mezelf en de ademhaling.

Ik stel mezelf ten doel te zien, realiseren en begrijpen dat wat ik ervaar ten opzichte van iets/iemand aspecten van mezelf laat zien die ik nog niet afgehandeld heb - dat als ik ook maar enige reactie heb naar iets of iemand = afscheiding die in mij bestaat, en zulke reacties punten in mij laten zien die ik nog niet aandachtig bekeken heb. 


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen