dinsdag 16 juli 2013

Dag 345 Op Gespannen Voet staan: Relaxed Ademen en Patronen doorbreken

Ik maak even een uitstapje van de bloglijn waar ik mee bezig was voor het uitschrijven van een ontdekking in mijn fysiek.

De ruggegraat bewaart elke herinnering uit het verleden. Door de ruggegraat stonden wij voortdurend in contact met de baarmoederwanden en met elke beweging die in onze moeder plaatsvond. Daarom vinden wij het prenatale patroon dan ook op de reflexpunten van de ruggegraat.
- Dr. Frederick Leboyer; Geboren worden zonder pijn ('Metamorfosemassage')
 
Daar lag ik in bed na te hebben geoefend aan mijn fysieke expressie als een ervaring van complete aanwezigheid in de masturbatie. Ik voelde nog delen van mijn lichaam niet voldoende ontspannen en ging over op de progressieve spierontspanningsoefening met de 4x4 tellen ademhaling. Ik begon bij de tenen, ze zeer stevig aan te spannen en weer los te laten. Dan de voeten toen ik me ineens gewaar werd dat er in de boog van mijn rechtervoet 'dingen' zitten. Bijna liep het op een kramp uit maar bleef stevig doorademen/tellen, wat loslaten en weer stevig aanspannen. Ik bemerkte dat ik vandaag iets doorbrak in mijn voeten, in de zin van een spanning. Dit coorespendeert met de stijfheid/spanning/pijn in mijn middenrug (zie plaatje). Al lange tijd wil ik dat ik beter kan staan op twee benen maar dat lukte niet omdat mijn rechterbeen niet 'mee' wilde. Nu dus weet ik waarom, het is moeilijk evenwichtig te staan wanneer mijn rechtervoet/-been niet echt lekker doorstroomt.




  • De boog kan niet altijd gespannen zijn - inspanningen behoren met ontspanning te worden afgewisseld

Ik kon daarna ook beter staan, voelde me meer geaard. Meer verbinding met de aarde = met mijn lichaam. Nu ook net voelde ik meer doorstroming in mijn rechterschenen.

Hierbij wil ik dan ook zelfvergeving toepassen op mijn neiging tot platte voetbogen/platvoeten in periodes van mijn leven als overgeorven systemen van mijn vader. Het is de overgang tussen wat we innerlijk zijn en de manier waarop we in de wereld staan.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ineenstorting op energieniveau te ervaren waarbij ik letterlijk door mijn voetbogen zak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een gevoel van zwakheid te ervaren in mijn relatie tot de wereld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een gevoel van zwakheid te ervaren in mijn vermogen in de wereld te bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb hulpeloosheid te ervaren in mijn relatie tot de wereld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een gevoel van hulpeloosheid te ervaren in mijn vermogen in de wereld te bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat het prenataal patroon zo'n grote invloed heeft op wie ik innerlijk ben en de manier waarop ik in de wereld sta.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de neiging te hebben over de aarde te glijden zoals een bootsman in zijn bootje over de rivier, omdat ik bang ben ergens betrokken bij te raken.


Ik stel mezelf ten doel het gevoel van zwakheid en hulpeloosheid op te merken als het komt opzetten en te stoppen.

Ik stel mezelf ten doel de angst ergens bij betrokken te raken te verwijderen.

Ik stel mezelf ten doel zoveel als mogelijk op een dag als ik sta, wandel, zit of lig gewaar te worden of ik de spieren in mijn voeten aantrek -- dit zijn manifestaties uit het onder/onbewuste en dienen aan het licht gebracht te worden -- ik laat dan los mijn voeten los en kijk in mezelf waar ik in participeer.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen