zondag 4 augustus 2013

Dag 355 Fietsend in de fout gaan = in het denken/de geest gaan

Daar ging ik weer. Ik fietste vanochtend naar mijn werk en bleef de eerste twee kilometers stabiel hier met mijn lichaam, met mijn focus op de adem en rondom ziend wat hier is in en als de fysieke realiteit. Ik zag om me heen, ik trapte en ademde tot ik op een gegeven moment bemerkte dat ik in conversaties in mijn hoofd/geest ging en harder ging trappen. Pas toen ik buiten adem begon te raken kreeg ik door dat ik in mijn hoofd was en de realiteit aan me voorbij ging. Intussen had ik danig wat energie geaccumuleerd waardoor het me de volgende kilometers in beslag nam mezelf enigszins terug hier te brengen en te stabiliseren. Op de plek aangekomen ben ik nog instabiel als een trillende sensatie en ervaar ik mezelf als zodanig ook onprettig.

Pas hoorde ik Sunette ergens bevestigen dat fietsen - en maar rond en rond gaan - inderdaad het circuleren in de geest weerspiegelt, als het lopen op het hamsterwiel van denken; geen echte vooruitgang steeds maar hetzelfde denken, totaal zinloos/ waardeloos. Ik wil hier mezelf herschrijven om mezelf te assisteren en ondersteunen om tijdens het fietsen naar m'n werk niet in m'n denken te verdwijnen, maar HIER te blijven als alles.


Vicieuze_cirkel

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben dat ik te laat ben/kom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat "een gevoel" te maken heeft met angst - en hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te kijken wat voor een angst me specifiek beheerst. 

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verslaven aan snelheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb steeds de neiging te hebben mezelf uit te putten. 

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat als ik in het geestsysteem/denken ga ik de kwantumtijd van de geest binnenga en zo sneller dan de aardetijd beweeg waardoor ik mezelf als mijn menselijk fysieke lichaam uitput en schade berokken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb leven over het hoofd te zien door in de geest van innerlijke conversaties te gaan -- ik ben niet hier in ruimte en tijd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet hier te blijven in de ruimte en tijd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb snel genoeg op te merken dat ik verdwenen ben in mijn hoofd als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ruzie te hebben met het concept van tijd en ruimte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf als naar te ervaren door en als de deelname in de energie van het denken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te balen van de consequentie van het ophopen van geestenergie in mijn lichaam in plaats deze ervaring te gebruiken om dergelijke scenarios te voorkomen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te reageren op mijn eigen fabricatie van energetische accumulatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vibrerend van de energie van het denken op m'n werk aan te komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb stress op mijn fysiek menselijk lichaam te plaatsen door buiten adem te raken - en hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb buiten leven te raken omdat adem =leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard iets uit de omgeving als wat ik zie te gebruiken als trigger om het op een denken te zetten, als een knop die ingedrukt wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb de uitdrukking "aan het denken slaan" te begrijpen, waarbij ik het woord slaan over het hoofd heb gezien.
 
Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat iedereen specifieke plaatsen heeft waar men aan het denken slaat - en hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard te zien, realiseren en begrijpen dat fietsen voor mij één van die plaatsen is waar ik neig tot een denken als opzettelijke creatie van controle.



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen