vrijdag 9 augustus 2013

Dag 358 Angst = Oordeel v.v. | Zelfcorrigerende Toepassing

Dit is een vervolg op Dag 357 Angst is Oordeel en Oordeel is Angst

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de bewegingen die de man maakte naar het kleine meisje toe gelijk al alarmerend te vinden - en hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb 'alarmerend' te verbinden met het zien van de handelingen van iemand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een verhoogd bewustzijn = angst te creëren naar de mannelijke persoon die met een klein meisje in de weer is - en hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb stiekem in mijn geest te oordelen over dit mannelijk wezen, omdat ik me realiseer dat het ervaren van angst een oordeel in zich houdt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb gewoon te kunnen toezien dat het niet te zeer escaleert in gewaarzijn als één en gelijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te reageren op de manier waarop de opa het meisje behandelt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ervaring van er beweegt 'iets' in mij te creëren op het zien van de verwikkelingen in het zwembad.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het heel naar te vinden hoe de zwembandjes met drie volwassenen om worden gedwongen bij het kleine meisje.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dergelijke taferelen mijn hele leven aanschouwd te hebben en niets structureels gedaan te hebben in de wereld om verandering te brengen omdat ik te bang bang voor de gevestigde orde die dit allemaal maar normaal vindt - en hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat door dit gedrag toe te staan in mijn wereld/realiteit dit te valideren in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn hele leven een houding te hebben van een beter weten maar niets te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een herinnering vast te houden waarin een opa onbetamelijk gedrag naar kinderen tentoon spreidt in plaats in begrip te staan als één en gelijk, dat er nooit een adequaat onderwijs is geweest over de ontwikkeling van de geest van mensen/kinderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de man uit verontwaardiging niet meer aan te kunnen kijken - en hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verontwaardigen door deel te nemen in de geest van energetische ervaringen en ongelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb pissed te worden bij de gedachte hoe ouders kinderen mishandelen door hun gedachten en emoties op kinderen te projecteren in plaats in te zien hoe/dat ik zelf 'mijn' gedachten op anderen projecteer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te scheiden

van deze mens.


De Test: Oordeel/Angst of Zal Ik Gelijk Zijn?
  

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te scheiden
van mijn opa's. 

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb alle oude mensen/volwassenen eng te vinden in plaats mezelf te realiseren dat het mijn geest is die eng/nauw is omdat ik niet iedereen als leven kan bevatten als één en gelijk - en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te scheiden van oude/volwassen mensen en vervolgens angst aan te maken als de motor voor mijn angstgewaarzijn als het bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te geloven dat wat niet werkelijk is werkelijk is: Oordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb reacties te manifesteren van afschuw, superioriteitsgevoel, partijtrekkerij in het voordeel van het meisje en minachting naar de opa. 

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb deze gebeurtenis als trigger voor mijn geestesbewustzijnssysteem toe te staan hetgeen zaken aanduidt die ik in mezelf als mijn lichaam heb opgeslagen en nog niet adequaat verwijderd.

 Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door energetische uitdrukkingen van emoties gecontroleerd en gestuurd te worden in plaats vrij van bewustzijn te staan waardoor ik helder en stabiel hier kan zijn als één en gelijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb deel te nemen in geheime oordelen als het kwaad en daarmee het kwaad in de wereld te creëren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ongelijk te zijn als de opa in het zwembadverhaal - en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard ongelijkheid te creëren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard te zien, realiseren en begrijpen feitelijk de ongelijkheid in de wereld/het universum te creëren door niet gelijk te zijn als en aan alles en iedereen.


Wanneer en als ik mezelf realiseer een verhoogd hartritme te krijgen bij het zien van bruuske handelingen van een mannelijk wezen met een klein meisje - stop ik en adem ik  - ik sta mezelf niet toe een verhoogd hartritme te krijgen bij het zien van iets of iemand, omdat ik mezelf realiseer dat hierin een oordeel-angst v.v. verborgen liegt. In plaats - verander ik en blijf ik staan in mezelf als één en gelijk.
 

Ik stel mezelf ten doel actief en terstond iemand in me te plaatsen, ik plaats hem/haar voor me en plaats het plaatje dat ik zie binnenin me - ik merk dat het plaatje verdwijnt en ik hem/haar binnenin me als mezelf zal ervaren.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen