zondag 29 september 2013

Dag 384 In beginsel zijn politici niet gekozen door het volk

Van de week hoorde ik iemand in de gemeenteraadsvergadering zeggen dat hij daar zat omdat hij gekozen was door het volk oftewel refereerde hij aan het fenomeen van menen volksvertegenwoordiger te zijn. Acuut in dat moment zag ik het antwoord op de vraag die ik me lang stelde, de vraag in feite of dat echt zo is. En ik zag nee (van geNEEs) en ineens kon ik eruit komen qua geschreven woord waarvan hier akte.


De gemeenteraad in woord en beeld

De vraag is dus of iemand in de politiek werkelijk gekozen is door het volk of niet. Ik had intussen uitgevonden dat het aantal leden die een (beginnende) partij heeft bepaalt hoeveel personen in de gemeenteraad kunnen komen. Dus zeg dat voor elke 1200 leden één persoon plaats mag nemen in de raad. En stel dat dat de partij is waaraan ik deelneem, waar ik bestuurslid van ben, dan kan het zijn dat ik mezelf voordraag als dit raadslid. En stel dat de andere bestuursleden het prima vinden dat ik die functie ga bekleden dan bewijst dat in feite dat ik mezelf gekozen heb in de raad te gaan lol. Niks het volk heeft gekozen!

En zo gaat dat dan door van de gemeentepolitiek tot aan de landelijke en Europese politiek waarbij dus mensen die tot op heden in de politiek actief zijn in den beginne NIET specifiek gekozen zijn door het volk, maar zichzelf hebben gekozen aan de hand van het aantal leden die zich gemeld heeft omdat het partijprogramma hen aanstond. Later bepaalt de partij wie zich op een partijlijst verkiesbaar stelt waarbij men inderdaad specifiek kan stemmen op één persoon maar dat neemt niet dat het uitgangspunt al verneukt is. De uitspraak dus dat "ik ben gekozen door het volk c.q. volksvertegenwoordiger" is in beginsel incorrect, want niemand begint als gekozen door het volk en is daardoor nooit werkelijk door het volk gekozen. We vergeten alleen wanneer iemand eenmaal in de Tweede Kamer is beland dat er helemaal geen democratisch proces aan ten grondslag heeft gelegen als met zoveel dingen waarbij men niet kijkt hoe dit of dat nou is ontstaan. 

Deductie als methode van onderzoek om de waarheid der dingen te achterhalen is een ondergeschoven kindje in onze samenlevingen alsook kinderen in werkelijkheid ondergeschoven worden, onder een systeem geschoven worden waarvan de legaliteit niet of nauwelijks wordt onderzocht. Alles wat bestaat wordt maar geaccepteerd alsof het normaal is terwijl we aan de uitkomsten in de wereld als armoede, oorlog, verkrachting etc. toch kunnen aflezen dat dat niet zo is, dat er toch heel wat moet schorten aan de beginselen waarmee we werken. Want het is niet zo dat het een punt an sich is dat een persoon niet werkelijk gekozen is als volksvertegenwoordiger, het punt is dat 'volksvertegenwoordigers' staan voor een partij en niet voor een principe, een principe dat iedereen dient, principes waarmee de hele bevolking wordt gekend in haar behoeften, noodzaken en wensen. Dit staan voor principes die het beste zijn voor iedereen in plaats van partijen wat altijd afscheiding betekent zal de nodige verandering brengen. Toch zal een lange tijd de partijpolitiek nog nodig zijn om uit deze dwaling te komen. De BasisInkomenPartij is zo'n partij die staat voor principes als geef een ander wat je zelf zou willen ontvangen en hou van je buurman als jezelf. Daarom, we waren gewaarschuwd: neem niets aan van deze wereld maar onderzoek alles en behoud het goede.
Dingen op aarde gaat naar Buitengewoon Moeilijk worden voor iedereen. Iedereen gaat aan-moeten leren hoe te vergeven en Hoe te Houden van Je Buren - en een ander te doen wat je wilt dat ze jou doen.

1 opmerking:

  1. Cool Sylvie! Het zou inderdaad niet uit moeten maken wie "partijvertegenwoordiger" is of welke "partij" aan de macht is - wat uitmaakt is dat elke vertegenwoordiger en elke partij staat voor en als het principe van wat het beste is voor iedereen. Bedankt!

    BeantwoordenVerwijderen