donderdag 22 oktober 2015

Dag 508 Hoe stilte en stabiliteit in zelf te bewaren met een overvolle agenda (deel 1)

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als lastig te ervaren wanneer er een externe factor/taak/verplichting bijkomt die druk op me gaat uitvoeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ontevreden te worden met mezelf/ontevredenheid te ervaren wanneer ik niet toekom aan wat ik wil doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb de druk handelbaar te maken in mezelf door de taken/verplichtingen/projecten op te delen in de twee 'groepen' met één als 'belangrijkste' dingen zoals de verplichtingen/taken die perse moeten/nodig zijn zoals de dingen voor mijn overleving in het systeem en groep twee met 'extracurricular' taken die ik of afmaak en/of verderzet.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een automatisch systeem aangelegd te hebben in mijn geest-lichaamsrelatie waar ik met spanning anticipeer op zaken/mensen waar ik geen invloed op uit kan oefenen en die bij machte zijn aan mijn bestaan/overleving te morrelen.

http://extratijd.be/frontend/files/userfiles/images/intentie.jpg

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat de factor 'intentie' een grote invloed heeft op mijn geest/gemoed wanneer en als ik in mijn geest blijf denken over wat ik wil doen en dat dan niet doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb goed te blijven letten op het ontevreden worden met mezelf als als ik sommige dingen niet toekom of wanneer ik taken omgooi waarbij dan mijn overlevingsangst wordt getriggerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb taken en verplichtingen om te gooien waarbij ik de 'extracurricular' taken eerst doe en dan de overlevingstaken- en verplichtingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ontevredenheid te creëren wat dan weer het plezier vergalt die ik bij alle taken en werkzaamheden kan hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te stoeien met de vele dingen die ik te doen heb/wil doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weinig toe te komen tot wat verpozen met mezelf, mijn lichaam en mijn omgeving in stilte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb moeilijk te kunnen loslaten wat ik denk allemaal nog te moeten doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb spanning te creëren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb spanning te creëren in relatie tot de manier van communicatie die wordt gehanteerd en hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf niet genoeg te vertrouwen dat ik hier richting aan kan geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weerstand en wrevel te ervaren bij de communicatie die ik met mensen binnen het systeem moet hebben en hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de communicatie van anderen te oordelen als 'minder' in plaats mezelf te realiseren dat ik me in en als een oordeel 'minder' maak als mezelf/mijn geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te zien, realiseren en begrijpen hoe ik GEEN spanning opbouw binnen gebeurtenissen die van invloed zijn op mijn overleving in deze wereld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb beïnvloedt te worden iets of iemand buiten mij en zo slaaf te zijn van dit iets of iemand en afgescheiden in en als mezelf. 
Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een slechte relatie te hebben met angst en hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te zien, realiseren en begrijpen dat een doel van angst kan zijn/dat ik angst kan zien als mijn oplettendheid vergrotend in plaats dat het mijn vooruitgang stopt.

Hoe stop en voorkom ik mijn spanning?

Hoe bewaren we een stilte en stabiliteit in onszelf in tijden van een enorm drukke agenda?

In de regel ben ik gewend aan een volle agenda met uitlopende taken, verplichtingen en projecten. Waar het voor mij lastig wordt is wanneer er een externe factor/taak/verplichting bijkomt die druk op me gaat uitvoeren en wanneer ik ontevreden word met mezelf wanneer ik niet toekom aan wat ik wil doen. Dit laatste heb ik enkele weken geleden handelbaar gemaakt door de taken/verplichtingen/projecten op te delen in de twee 'groepen' ongeveer zoals onderstaand plaatje/quote weergeeft. Dus 'belangrijkst' zijn de verplichtingen/taken die perse moeten/nodig zijn zoals de dingen voor mijn overleving in het systeem; vervolgens als deze niet de hele dag opslorpen doe ik wat mogelijk is van de lijst extracurricular taken en handel dat of 'af' of werk eraan op een gegeven moment dat 'onmogelijke' te doen, wat ik het ideologische zou kunnen noemen.

Bron foto www.mayaharel.com
Op het niet ontevreden worden met mezelf moet ik goed blijven letten omdat het er langzaam insluipt bij me, in mijn geest. Dat is echt een trucage van de geest om ontevredenheid te gaan creëren wat dan weer het plezier vergalt die ik bij alle taken en werkzaamheden kan hebben.

Lastig werd het vorige week en de week ervoor dus toen externe factoren in de vorm van andere mensen druk op me gingen uitvoeren. In het ene geval ging het over mij ziekmelding ten gevolge van oververmoeidheid door datzelfde werk waarop de teamleider me kwam meedelen niet te accepteren dat ik 'uitziekte'. Dat 'gaf me veel spanning' m.a.w. daaromtrent creëerde ik veel spanning die ik pas los kon laten toen ik de zaak geadresseerd had op het niveau van 'mensenrechten' en fatsoen. Ik begrijp evenwel dat er geen 'sociale' rechten/mensenrechten bestaan, niettemin wil ik een ander laten weten wat behoorlijk/normaal gedrag is. Normaal gedrag is doen en leven wat het beste is voor de ander/iedereen.

Toen ik dat afgehandeld had kwam er een kwestie aan de orde omtrent een sollicitatiegesprek dat ik kon gaan doen voor een functie die ik graag zou uitoefenen/waarin ik mezelf graag wil uitbreiden. Deze werd door een tussenpersoon gepland op een moment dat ik voor mijn andere werk ingeroosterd sta. Hierbij creërde ik ook nogal wat spanning op in relatie tot de manier van communicatie die werd gehanteerd. Omdat die vacature vrij belangrijk is om ervaring op te doen voor mijn verdere loopbaan binnen dat soort werk - i.e. als secretaresse - was het noodzakelijk de communicatie op orde te houden. Mijn zelfvertrouwen en geduld met mensen 'in het systeem' is hier dus van levensbelang. Ook toen dat uiteindelijk toch goed was verlopen kon ik de spanning loslaten.

Mijn vraag ten aanzien van deze gebeurtenissen was/is dan ook hoe bouw ik GEEN spanning op? Is het mogelijk geen spanning te ervaren en bestaat er zoiets als 'gezonde spanning'? Dat dit alles wat ik hierboven ervaar op onderliggend niveau verband houdt met geld/het geldsysteem is me duidelijk, niettemin zal ik mijn ervaringen moeten verwijderen uit mijn geest-wezenlijkheid-lichaamsrelatie.  Ik weet namelijk dat als ik verzekerd zou zijn van een leefbaar inkomen ik stabiel zou zijn. Zolang ik dus beïnvloedt wordt door iets of iemand buiten mij, ben ik slaaf van dit iets of iemand en afgescheiden in en als mezelf. In een volgend blog zal ik zelfvergevingen toepassen op mijn ervaringen en zelfcorrigerende verklaringen formuleren om mijn spanningen te verlagen en zo mogelijk te stoppen.

The purpose of fear is to raise your awareness, 
not to stop your progress. 
- Steve Maraboli
- See more at: http://ademtochtnaarleven.blogspot.com/2015/10/dag-507-hoe-stop-en-voorkom-ik-mijn.html#sthash.4fBdX9xz.dpuf
Hoe bewaren we een stilte en stabiliteit in onszelf in tijden van een enorm drukke agenda?

In de regel ben ik gewend aan een volle agenda met uitlopende taken, verplichtingen en projecten. Waar het voor mij lastig wordt is wanneer er een externe factor/taak/verplichting bijkomt die druk op me gaat uitvoeren en wanneer ik ontevreden word met mezelf wanneer ik niet toekom aan wat ik wil doen. Dit laatste heb ik enkele weken geleden handelbaar gemaakt door de taken/verplichtingen/projecten op te delen in de twee 'groepen' ongeveer zoals onderstaand plaatje/quote weergeeft. Dus 'belangrijkst' zijn de verplichtingen/taken die perse moeten/nodig zijn zoals de dingen voor mijn overleving in het systeem; vervolgens als deze niet de hele dag opslorpen doe ik wat mogelijk is van de lijst extracurricular taken en handel dat of 'af' of werk eraan op een gegeven moment dat 'onmogelijke' te doen, wat ik het ideologische zou kunnen noemen.

Bron foto www.mayaharel.com
Op het niet ontevreden worden met mezelf moet ik goed blijven letten omdat het er langzaam insluipt bij me, in mijn geest. Dat is echt een trucage van de geest om ontevredenheid te gaan creëren wat dan weer het plezier vergalt die ik bij alle taken en werkzaamheden kan hebben.

Lastig werd het vorige week en de week ervoor dus toen externe factoren in de vorm van andere mensen druk op me gingen uitvoeren. In het ene geval ging het over mij ziekmelding ten gevolge van oververmoeidheid door datzelfde werk waarop de teamleider me kwam meedelen niet te accepteren dat ik 'uitziekte'. Dat 'gaf me veel spanning' m.a.w. daaromtrent creëerde ik veel spanning die ik pas los kon laten toen ik de zaak geadresseerd had op het niveau van 'mensenrechten' en fatsoen. Ik begrijp evenwel dat er geen 'sociale' rechten/mensenrechten bestaan, niettemin wil ik een ander laten weten wat behoorlijk/normaal gedrag is. Normaal gedrag is doen en leven wat het beste is voor de ander/iedereen.

Toen ik dat afgehandeld had kwam er een kwestie aan de orde omtrent een sollicitatiegesprek dat ik kon gaan doen voor een functie die ik graag zou uitoefenen/waarin ik mezelf graag wil uitbreiden. Deze werd door een tussenpersoon gepland op een moment dat ik voor mijn andere werk ingeroosterd sta. Hierbij creërde ik ook nogal wat spanning op in relatie tot de manier van communicatie die werd gehanteerd. Omdat die vacature vrij belangrijk is om ervaring op te doen voor mijn verdere loopbaan binnen dat soort werk - i.e. als secretaresse - was het noodzakelijk de communicatie op orde te houden. Mijn zelfvertrouwen en geduld met mensen 'in het systeem' is hier dus van levensbelang. Ook toen dat uiteindelijk toch goed was verlopen kon ik de spanning loslaten.

Mijn vraag ten aanzien van deze gebeurtenissen was/is dan ook hoe bouw ik GEEN spanning op? Is het mogelijk geen spanning te ervaren en bestaat er zoiets als 'gezonde spanning'? Dat dit alles wat ik hierboven ervaar op onderliggend niveau verband houdt met geld/het geldsysteem is me duidelijk, niettemin zal ik mijn ervaringen moeten verwijderen uit mijn geest-wezenlijkheid-lichaamsrelatie.  Ik weet namelijk dat als ik verzekerd zou zijn van een leefbaar inkomen ik stabiel zou zijn. Zolang ik dus beïnvloedt wordt door iets of iemand buiten mij, ben ik slaaf van dit iets of iemand en afgescheiden in en als mezelf. In een volgend blog zal ik zelfvergevingen toepassen op mijn ervaringen en zelfcorrigerende verklaringen formuleren om mijn spanningen te verlagen en zo mogelijk te stoppen.

The purpose of fear is to raise your awareness, 
not to stop your progress. 
- Steve Maraboli
- See more at: http://ademtochtnaarleven.blogspot.com/#sthash.NTx9GZTb.dpuf
Hoe bewaren we een stilte en stabiliteit in onszelf in tijden van een enorm drukke agenda?

In de regel ben ik gewend aan een volle agenda met uitlopende taken, verplichtingen en projecten. Waar het voor mij lastig wordt is wanneer er een externe factor/taak/verplichting bijkomt die druk op me gaat uitvoeren en wanneer ik ontevreden word met mezelf wanneer ik niet toekom aan wat ik wil doen. Dit laatste heb ik enkele weken geleden handelbaar gemaakt door de taken/verplichtingen/projecten op te delen in de twee 'groepen' ongeveer zoals onderstaand plaatje/quote weergeeft. Dus 'belangrijkst' zijn de verplichtingen/taken die perse moeten/nodig zijn zoals de dingen voor mijn overleving in het systeem; vervolgens als deze niet de hele dag opslorpen doe ik wat mogelijk is van de lijst extracurricular taken en handel dat of 'af' of werk eraan op een gegeven moment dat 'onmogelijke' te doen, wat ik het ideologische zou kunnen noemen.

Bron foto www.mayaharel.com
Op het niet ontevreden worden met mezelf moet ik goed blijven letten omdat het er langzaam insluipt bij me, in mijn geest. Dat is echt een trucage van de geest om ontevredenheid te gaan creëren wat dan weer het plezier vergalt die ik bij alle taken en werkzaamheden kan hebben.

Lastig werd het vorige week en de week ervoor dus toen externe factoren in de vorm van andere mensen druk op me gingen uitvoeren. In het ene geval ging het over mij ziekmelding ten gevolge van oververmoeidheid door datzelfde werk waarop de teamleider me kwam meedelen niet te accepteren dat ik 'uitziekte'. Dat 'gaf me veel spanning' m.a.w. daaromtrent creëerde ik veel spanning die ik pas los kon laten toen ik de zaak geadresseerd had op het niveau van 'mensenrechten' en fatsoen. Ik begrijp evenwel dat er geen 'sociale' rechten/mensenrechten bestaan, niettemin wil ik een ander laten weten wat behoorlijk/normaal gedrag is. Normaal gedrag is doen en leven wat het beste is voor de ander/iedereen.

Toen ik dat afgehandeld had kwam er een kwestie aan de orde omtrent een sollicitatiegesprek dat ik kon gaan doen voor een functie die ik graag zou uitoefenen/waarin ik mezelf graag wil uitbreiden. Deze werd door een tussenpersoon gepland op een moment dat ik voor mijn andere werk ingeroosterd sta. Hierbij creërde ik ook nogal wat spanning op in relatie tot de manier van communicatie die werd gehanteerd. Omdat die vacature vrij belangrijk is om ervaring op te doen voor mijn verdere loopbaan binnen dat soort werk - i.e. als secretaresse - was het noodzakelijk de communicatie op orde te houden. Mijn zelfvertrouwen en geduld met mensen 'in het systeem' is hier dus van levensbelang. Ook toen dat uiteindelijk toch goed was verlopen kon ik de spanning loslaten.

Mijn vraag ten aanzien van deze gebeurtenissen was/is dan ook hoe bouw ik GEEN spanning op? Is het mogelijk geen spanning te ervaren en bestaat er zoiets als 'gezonde spanning'? Dat dit alles wat ik hierboven ervaar op onderliggend niveau verband houdt met geld/het geldsysteem is me duidelijk, niettemin zal ik mijn ervaringen moeten verwijderen uit mijn geest-wezenlijkheid-lichaamsrelatie.  Ik weet namelijk dat als ik verzekerd zou zijn van een leefbaar inkomen ik stabiel zou zijn. Zolang ik dus beïnvloedt wordt door iets of iemand buiten mij, ben ik slaaf van dit iets of iemand en afgescheiden in en als mezelf. In een volgend blog zal ik zelfvergevingen toepassen op mijn ervaringen en zelfcorrigerende verklaringen formuleren om mijn spanningen te verlagen en zo mogelijk te stoppen.

The purpose of fear is to raise your awareness, 
not to stop your progress. 
- Steve Maraboli
- See more at: http://ademtochtnaarleven.blogspot.com/#sthash.NTx9GZTb.dpuf
Hoe bewaren we een stilte en stabiliteit in onszelf in tijden van een enorm drukke agenda?

In de regel ben ik gewend aan een volle agenda met uitlopende taken, verplichtingen en projecten. Waar het voor mij lastig wordt is wanneer er een externe factor/taak/verplichting bijkomt die druk op me gaat uitvoeren en wanneer ik ontevreden word met mezelf wanneer ik niet toekom aan wat ik wil doen. Dit laatste heb ik enkele weken geleden handelbaar gemaakt door de taken/verplichtingen/projecten op te delen in de twee 'groepen' ongeveer zoals onderstaand plaatje/quote weergeeft. Dus 'belangrijkst' zijn de verplichtingen/taken die perse moeten/nodig zijn zoals de dingen voor mijn overleving in het systeem; vervolgens als deze niet de hele dag opslorpen doe ik wat mogelijk is van de lijst extracurricular taken en handel dat of 'af' of werk eraan op een gegeven moment dat 'onmogelijke' te doen, wat ik het ideologische zou kunnen noemen.

Bron foto www.mayaharel.com
Op het niet ontevreden worden met mezelf moet ik goed blijven letten omdat het er langzaam insluipt bij me, in mijn geest. Dat is echt een trucage van de geest om ontevredenheid te gaan creëren wat dan weer het plezier vergalt die ik bij alle taken en werkzaamheden kan hebben.

Lastig werd het vorige week en de week ervoor dus toen externe factoren in de vorm van andere mensen druk op me gingen uitvoeren. In het ene geval ging het over mij ziekmelding ten gevolge van oververmoeidheid door datzelfde werk waarop de teamleider me kwam meedelen niet te accepteren dat ik 'uitziekte'. Dat 'gaf me veel spanning' m.a.w. daaromtrent creëerde ik veel spanning die ik pas los kon laten toen ik de zaak geadresseerd had op het niveau van 'mensenrechten' en fatsoen. Ik begrijp evenwel dat er geen 'sociale' rechten/mensenrechten bestaan, niettemin wil ik een ander laten weten wat behoorlijk/normaal gedrag is. Normaal gedrag is doen en leven wat het beste is voor de ander/iedereen.

Toen ik dat afgehandeld had kwam er een kwestie aan de orde omtrent een sollicitatiegesprek dat ik kon gaan doen voor een functie die ik graag zou uitoefenen/waarin ik mezelf graag wil uitbreiden. Deze werd door een tussenpersoon gepland op een moment dat ik voor mijn andere werk ingeroosterd sta. Hierbij creërde ik ook nogal wat spanning op in relatie tot de manier van communicatie die werd gehanteerd. Omdat die vacature vrij belangrijk is om ervaring op te doen voor mijn verdere loopbaan binnen dat soort werk - i.e. als secretaresse - was het noodzakelijk de communicatie op orde te houden. Mijn zelfvertrouwen en geduld met mensen 'in het systeem' is hier dus van levensbelang. Ook toen dat uiteindelijk toch goed was verlopen kon ik de spanning loslaten.

Mijn vraag ten aanzien van deze gebeurtenissen was/is dan ook hoe bouw ik GEEN spanning op? Is het mogelijk geen spanning te ervaren en bestaat er zoiets als 'gezonde spanning'? Dat dit alles wat ik hierboven ervaar op onderliggend niveau verband houdt met geld/het geldsysteem is me duidelijk, niettemin zal ik mijn ervaringen moeten verwijderen uit mijn geest-wezenlijkheid-lichaamsrelatie.  Ik weet namelijk dat als ik verzekerd zou zijn van een leefbaar inkomen ik stabiel zou zijn. Zolang ik dus beïnvloedt wordt door iets of iemand buiten mij, ben ik slaaf van dit iets of iemand en afgescheiden in en als mezelf. In een volgend blog zal ik zelfvergevingen toepassen op mijn ervaringen en zelfcorrigerende verklaringen formuleren om mijn spanningen te verlagen en zo mogelijk te stoppen.

The purpose of fear is to raise your awareness, 
not to stop your progress. 
- Steve Maraboli
- See more at: http://ademtochtnaarleven.blogspot.com/#sthash.NTx9GZTb.dpuf

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen