donderdag 10 december 2015

Dag 515 Lichamelijke voeding en mezelf leren vertrouwen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als kind als een spons met mijn lichaam de energie uit de woorden van mijn omgeving op te nemen, niet wetende dat deze op een onbewust/fysieke geest niveau veel van mijn latere woorden, gedachten en gedrag zullen bepalen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het eten op uur en tijd iets van het lichaam is en wat moet in plaats mezelf te realiseren dat het vastpinnen van eten op bepaalde tijden van de geest is.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het mezelf erg kwalijk te nemen als ik 'te laat eet' ten opzichte van wat mijn geest heeft bekokstooft dat een 'goede tijd' is - en hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb deel te nemen in de polariteit 'te vroeg' en 'te laat' eten.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te saboteren en onderdrukken als een expressie van mezelf om als leven te bewegen naar de beweging van leven - en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te zetten en vast te zitten in denkstructuren en cycli van de geest 'hoe het moet/hoort'. 

Bron foto

Ik vergeef ik mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb om leven los te maken van structuur en ontwerp om naar dynamische beweging als zelf hier te bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet hier te zijn in de fysieke realiteit maar 'daar' te zijn afgeleid in mijn geest doordat ik er steeds aan moet denken 'dat ik over tijd ben', ergens op de achtergrond zeurend in mijn hoofd als mijn geest

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb deel te nemen in de polariteit van 'goed' en 'fout' van etenstijden, een vroeg vs laat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de geest te voeden door mezelf kwalijk te nemen dat ik te laat eet en dus te blijven denken dat ik vroeger moet eten in plaats van mijn woorden praktisch te leven en te luisteren naar mijn lichaam. 

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te vertrouwen dat ik op tijd ga eten en/of drinken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat het lichaam zelf kan aangeven wanneer het eten/drinken wil

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te programmeren op basis van schaarste zoals ik dat van mijn ouders/omgeving gekopieerd en gedupliceerd heb, te vrezen dat iets er niet kan zijn wat mijn lichaam nodig heeft en dat ik door denken=angst controle probeer te houden over mijn realiteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat mijn geest afhankelijk is van mijn lichaam en op die manier de controle wil houden op de bronnen die het lichaam nodig heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik uitdroog en hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat ik dit vaak als kind gehoord heb en dat deze woorden gesproken werden in en als angst en dit dus een angst was van (één van) mijn ouders en niet van mij.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een energierelatie met eten en drinken te hebben opgebouwd in plaats hier als één en gelijk als mijn lichaam te leven.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb heel veel in mijn leven (veel te) te lang uit te stellen om te eten en "vergeten te eten", eigenlijk de relatie met mijn lichaam verdringende omdat ik druk ben in de geest met andere dingen.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen hoe veel van mijn leven en ervaringen in mijn geest gebeuren specifiek in termen van planning.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te vertrouwen op tijd te gaan eten gebaseerd op de vele herinneringen waarin verzuim of weiger te eten.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in mijn leven niet te ondersteunen door de voeding tot me te nemen die mijn lichaam nodig heeft.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en te vinden dat ik zonder eten moeten kunnen leven.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te oordelen dat eten zoveel tijd in beslag neemt.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb met mezelf te vechten.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat tijd is gecreëerd van energie.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in emotionele tijden in mijn leven controle te voeren over mezelf door niet te eten.



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen