Deconstructie van een Digitaal Gedragspatroon | dag 593

Zelfvergeving op de Hoop & de Illusie

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om de hoop, de illusie en de verwachting in stand te houden dat ik X ooit nog zal zien in mijn leven en binnen dat vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik de realiteit van dit definitieve verlies heb weggedrukt via een adrenerge angst- en stresskramp in mijn eigen fysieke lichaam.

Zelfvergeving op de Vaderkoppeling (de Oorsprong)

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om diepe pijn, de leegte en het totale gebrek aan een emotionele band met mijn vader onbewust te projecteren op X, door te geloven en te eisen dat X die gapende leegte van vroeger moest opvullen om mij een gevoel van waarde en veiligheid te geven.

De Zelfvergeving op het Vasthouden aan de Pijn

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om angst en weerstand te voelen om de pijn en het verdriet om X volledig los te laten, omdat ik onbewust geloof dat het vasthouden aan het verdriet de enige manier was om nog met hem verbonden te blijven, waarmee ik mijn eigen bijnieren en mijn vaatbed nonstop onder een destructieve spanning heb gezet.

Het Zuivere Zelfverplichtingsstatement (de Levende Toepassing)

Ik verplicht mezelf om mijn eigenwaarde, welzijn en innerlijke staat onwrikbaar te verankeren in de tastbare reality van mijn fysieke lichaam hier in het heden, vrijstaand van elke herinnering aan of definitie door het verleden en het verdriet om X.

Zelfvergeving op de Digitale Controledwang

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om de dwangmatige drang te activeren om naar X's Facebook- en Instagramaccount te kijken en hem te googelen en binnen dat vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb deze digitale zoekacties te misbruiken als een adrenerge adrenalineshot om mezelf nonstop te injecteren met een valse illusie van verbinding en controle over een verleden dat definitief voorbij is.

Zelfvergeving op het Voeden van het Verdriet

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om via het nonstop bekijken van zijn accounts de emotionele wond en de pijn van het in de steek gelaten worden bewust open te blijven scheuren, omdat ik onbewust geloof dat dit digitale staren de enige manier was om X niet volledig te hoeven loslaten.

De Herkenning van het Patroon

Wanneer en als de dwangmatige drang in mij opkomt om mijn telefoon te pakken en naar X accounts te zoeken, herken ik dat dit mijn hersenstam is die in een adrenerge overlevingskramp schiet om de oerleegte te ontvluchten - stop ik en adem ik - ik sta mezelf toe om de fysieke realiteit van deze leegte in mijn borstkas simpelweg te ervaren zónder dat ik de digitale actie activeer.

De Harde Actieve Belofte 

Ik verplicht mezelf om mijn fysieke integriteit, mijn bijnierherstel en mijn digitale autonomie onwrikbaar te beschermen door mijn handen en mijn telefoon volledig vrij te houden van elke zoekactie naar X's Facebook, Instagram en Google-profielen.

Ik verplicht mezelf om mijn aandacht bij elke opkomende drang onmiddellijk en daadwerkelijk te verankeren in de tastbare, veilige realiteit van mijn directe fysieke omgeving hier in het heden.