zondag 12 juli 2015

Dag 496 De Emotie/Energie van Verdriet Stoppen door te Stoppen over een Ander te Denken


Dag 495 Angst voor Verlies en Verdriet: een niet Volledig Verbinden tot Absolute Deelname met de Ander - See more at: http://ademtochtnaarleven.blogspot.com/2015/07/dag-495-angst-voor-verlies-en-verdriet.html#sthash.JYSsEyyQ.dpuf
Waar ik in het vorige blog angst voor verlies en (angst voor) verdriet als de niet volledige verbinding tot absolute deelname met de ander bekeek, heb ik intussen bemerkt dat het bij mij/in mij niet zozeer mis gaat met de absolute deelname met mijn partner als ik met hem ben, maar wanneer ik NIET samen met hem ben, als hij niet in mijn directe omgeving is. Dit is een cruciaal punt waarbij ik dus moet onderzoeken wat er exact gebeurt in mijn geest-lichaamrelatie wat veroorzaakt dat mijn denken en reacties veranderen naargelang hoe ver of dichtbij ik bij mijn partner ben.

Hier grijpt het Proces van Denken naar KIJKEN in en dit behandel ik hier dan ook.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat angst voor verlies voortkomt uit obsessie, bezetenheid, het willen hebben en uit behoefte, die alleen in de geest bestaan en die niet zijn zoals ik ben als gewaarwording en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geobsedeerd, bezeten en behoeftig naar en met mijn partner te zijn en te zijn geworden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat wanneer ik bang ben iemand te verliezen of los te laten of op te geven, ik mezelf als datgene heb gedefinieerd, dat ik mezelf ermee heb geïdentificeerd en hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bang te zijn iemand los te laten omdat ik het idee heb dat, als ik hem onvoorwaardelijk loslaat en opgeef, ik schijnbaar op een of andere manier mezelf verlies – en dit verlies van zelf onmogelijk is en uitsluitend in de geest bestaat.


https://www.mooiemensen.com/site/wp-content/uploads/2013/06/long-distance-300x199.jpg


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken aan hoe erg het zou zijn mijn partner te verliezen, te denken aan hoe verdrietig ik zou zijn als ik hem verlies en we niet verder samen gaan en hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te realiseren dat ik aan het deelnemen ben in toekomstprojecties van de geest waarbij ik emoties in de toekomst projecteer in plaats van hier als twee wezens vanbinnen als eenheid en gelijkheid te staan als alles en iedereen als één en voor onszelf verantwoording nemend als alles en iedereen van het bestaan en onszelf besturend als alles en iedereen als één als wie we werkelijk zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik door de ervaring van angst voor verlies en verdriet wanneer ik alleen ben met mezelf helemaal niet verbind tot absolute deelname met mijn partner als ik samen met hem ben in plaats mezelf te realiseren dat ik juist ga mindfucken - gaten ga slaan/ruis ga veroorzaken in de verbinding tot absolute deelname - in de tijd dat ik NIET met hem samen ben/hij ver weg is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard de neiging te hebben meer te denken over en reageren op mijn partner wanneer hij niet in mijn directe omgeving is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te gaan denken aan mijn partner in plaats te kijken wie ik ben in relatie tot hem, wat het probleem is in de relatie, hoe ik dit kan sturen, hoe ik dit kan oplossen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb praktische vragen te stellen in plaats te gaan denken en reageren op mijn partner.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vervallen in gedachten, emoties en gevoelens in plaats van in te ADEMEN en tegen mezelf hardop te zeggen NEE STOP - realiserende dat gevoelens een andere vorm van denken is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat het proces van denken over dingen naar kijken naar dingen in mezelf zal verzekeren dat ik stabiel blijf in realiteit en niet verplaats in de denkbeeldige realiteiten van mijn Geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een partner te vermijden in mijn verleden waarbij ik deze gevoelens en emoties zou kunnen ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb over mijn partner te gaan denken en te denken in problemen waardoor ik denk dat ik niet verder kan met hem en daardoor heel veel emoties als angst voor verlies en verdriet te creëren in plaats te KIJKEN wie ik ben in relatie tot hem, wat het probleem is in de relatie, hoe ik dit kan sturen, hoe ik dit kan oplossen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat mijn partner vind dat ik zeur/overdrijf met de dingen die ik die problemen zijn binnen de relatie en daardoor bang te zijn dat hij de relatie opzegt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verliezen in gedachten en emoties van mijn geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat als ik vragen stel aan mijzelf ik al het zelfsturende principe ben in plaats dat ik beheerst word door mijn geest van gedachten, gevoelens en emoties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bang te zijn mezelf voor eeuwig te 'verliezen' in momenten in plaats mezelf te realiseren dat dit gebeurt in het proces van het begrijpen van de geest - vooral als ik geconfronteerd word met nieuwe gedachten-/reactiepatronen die ik nog niet onder ogen gezien/behandeld heb in mijn geest.  Dat dergelijke 'nieuwe' dingen vaak opkomen uit diepere dimensies in mijn geest / lichaam. Proces is als wandelen door lagen in mezelf, het moment dat ik door één laag gewandeld ben, opent de volgende laag eronder en het opent ... de doos van Pandora openbaart zich als de nieuwe gedachten / emoties en dimensies in mijn bewustzijn zichzelf onthullen, hetgeen nogal vaak intens, overweldigend in momenten, opkomt.

Proces is als wandelen 
door lagen in jezelf
 

Wanneer en als ik mezelf realiseer dat ik bang ben mijn partner te verliezen of los te laten of op te geven - stop ik en adem ik - ik sta mezelf NIET toe bang te zijn mijn partner te verliezen want ik realiseer me dat ik mezelf dan als en met mijn partner gedefinieerd heb. In plaats - breng ik mezelf terug in mijn fysieke lichaam en pas mezelf toe zoals ik ben als gewaarwording.

Wanneer en als ik mezelf realiseer dat ik bang ben mijn partner los te laten - stop ik en adem ik - ik realiseer me dat ik het idee heb dat, als ik hem onvoorwaardelijk loslaat en opgeef, ik schijnbaar op een of andere manier mezelf verlies. In plaats – laat ik de illusie van het verlies van zelf los en beweeg mezelf voort in eenheid en gelijkheid met het hele bestaan.

Wanneer en als ik mezelf zie denken hoe erg het zou zijn mijn partner te verliezen en te denken hoe verdrietig ik zou zijn als ik hem verlies en we niet verder samen gaan - stop ik en adem ik - ik sta mezelf niet toe mezelf te verliezen in emoties en denken. In plaats - haal ik mezelf hier terug in de realiteit van alledag en los ik de problemen op die zich mogelijk voordoen binnen de relatieovereenkomst.

Wanneer en als ik mezelf realiseer dat ik aan het deelnemen ben in toekomstprojecties van de geest - stop ik en adem ik - ik realiseer me dat ik emoties in de toekomst aan het projecteren ben. In plaats - ga ik hier staan als eenheid en gelijkheid als alles en iedereen als één en neem verantwoording voor mezelf als alles en iedereen van het bestaan en bestuur mezelf als alles en iedereen als één als wie ik werkelijk ben.

Wanneer en als ik mezelf realiseer dat ik juist ga mindfucken/denken in de tijd dat ik NIET hier met hem samen ben/hij daar ver weg is - stop ik en adem ik - ik sta mezelf NIET meer toe te gaan mindfucken en denken als hij niet hier is, omdat ik mezelf realiseer dat ik mezelf niet stuur maar gestuurd wordt door mijn geest. In plaats - pas ik mijn energie constructief toe en realiseer ik zaken die goed zijn voor iedereen.

Wanneer en als ik mezelf zie denken aan mijn partner - stop ik en adem ik - ik sta mezelf NIET toe in mijn geest te gaan zitten denken aan mijn partner en wat hij allemaal aan het doen is en wat we allemaal samen zouden kunnen doen en wat er allemaal mis is. In plaats - KIJK ik wie ik ben in relatie tot hem, wat het probleem is in de relatie, hoe ik dit kan sturen en hoe ik dit kan oplossen.

Ik stel mezelf ten doel de neiging te stoppen te denken over en reageren op mijn partner wanneer hij niet in mijn directe omgeving is.

Ik stel mezelf ten doel praktische vragen te stellen in plaats te gaan denken en reageren op mijn partner.

Ik stel mezelf ten doel hardop NEE stop tegen mezelf te zeggen en in te ademen wanneer ik in gedachten, emoties en gevoelens.

Ik stel mezelf ten doel te realiseren dat gevoelens een andere vorm van denken is.

Ik stel mezelf ten doel te veranderen van denken over dingen naar kijken naar dingen in mezelf om mezelf te verzekeren dat ik stabiel blijf in realiteit en niet verplaats in de denkbeeldige realiteiten van mijn Geest.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met vermijden van het ervaren van gevoelens en emoties.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met denken dat ik niet verder kan met mijn partner en in plaats te KIJKEN wie ik ben in relatie tot hem, wat het probleem is in de relatie, hoe ik dit kan sturen en oplossen.

Ik stel mezelf ten doel te realiseren dat het 'verliezen' in momenten gebeurt in het proces van het begrijpen van de geest.

Ik stel mezelf ten doel te realiseren dat het 'verliezen' in momenten vooral gebeurt als ik geconfronteerd word met nieuwe gedachten-/reactiepatronen die ik nog niet onder ogen gezien/behandeld heb in mijn geest hetgeen nogal vaak intens, overweldigend in momenten, opkomt.

1 opmerking: