woensdag 23 mei 2012

Dag 37 - Ontslag aangezegd: Laten we het Huidige Systeem Ontslaan

Laten we het huidige systeem ontslaan en het Gelijkheidsgeldsysteem aannemen.

Mijn partner heeft gisteren zijn ontslag aangezegd gekregen; het bouw-/aannemersbedrijf waar hij in dienst was leed verlies. Ik was aanspreekpersoon in dezen - op verzoek van H.'s ''baas" en of ik binnenkort mee op gesprek kon komen om te onderhandelen over een ontslagregeling omdat ze H. "wat mee willen geven" i.e. een aantal maanden maandsalaris. Ook vermeldde de dame die dienst deed als consultant/tussenpersoon tussen werknemer en werkgever dat H. niet sprak/communiceerde en dat dat lastig was, waarbij ik de gedachte had zoiets van ja dat weet ik en dus - hij werkt met zijn handen een prima job toch? - waarna ze door bleef hameren op H.'s afwezigheid van communicatieve vaardigheden.

Ik werd hier vaak op aangesproken en nog ... waarbij ik dan denk ja kijk maar eens goed in de spiegel wat hij laat zien. Ik praat niet goed dat H. ergens heeft  "besloten" te zwijgen, maar ik stel mij wel ten doel te laten zien dat als je als hij , wij en biljoenen anderen worden opgevoed met dingen die niet bestaan als 'goed' en 'fout' (Christendoom) dat het moeilijk communiceren is, want de fysieke werkelijkheid is niet op te delen in goed en fout.  En wat mensen meestal tot altijd bedoelen met "praten" als "communiceren" - let wel: ons eigen doel zit er altijd in voor wie zelfoprecht wil zien/kijken wat we nou werkelijk van een ander vragen - is, het spreken in gedachtenvorm wat geen werkelijk communiceren is maar geestsex = het elkaar ondersteunen in denkbeelden/dekbeelden.

Nou daar komt mijn hele patroon van verontwaardigdheden en .. mijn zwijgzaamheden want ik realiseer me verdomd goed hoe we onszelf hebben toegestaan en aanvaard hebben monddood te geraken in het huidige systeem, want o wee als we onze mond durven opentrekken dan viel er wat - althans H. en ik zijn met de 'harde hand opgevoed'/ fysiek misbruik, dus het systeem waar onze vaders inzaten/waren hebben we aan den lijve gevoeld. H. veel meer dan ik, waarbij ik ook minder een familie had die alles geloofde van wat onze menselijke geest ons ingaf. Mijn vader kon zich nog realiseren dat God een gedachte van de mens is waar in bij H.'s familie God als 'extern geprojecteerde werkelijkheid' als werkelijkheid werd aangenomen en nog! Nee omgekeerd - door al het zwijgen in plaats van openlijk en zelfoprecht te spreken over het 'kwaad' i.e. de mensengeest/alle heimelijke gedachten die we de hele dag door hebben, hebben we een wereld gecreëerd waarin iedereen voor zichzelf is met roddel in het hoofd, waar geld een 'werkelijke' waarde heeft gekregen en leven op alle manieren wordt verontachtzaamd. Toen ik dat tien-twintig jaar terug zei kreeg ik dan de wind flink van voren, want dan moeten we immers allen in onszelf gaan kijken i.p.v. alle ongemakkelijkheden wegdrukken/onderdrukken. Dat is 'hoe' wij allemaal onszelf toestaan te bestaan: onderdrukt! Het woord toestand van de wereld zegt het ook al: van het werkwoord toestaan; vandaar dat ik mezelf hier - en in de komende 7-14 jaar - mezelf vergeef voor wat ik in mezelf als op de Aarde heb toegestaan en aanvaard:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik allerlei reacties moet uiten i.p.v. zelfvergeven en al jaren bij H. vis wat "hij vindt" in plaats mezelf te realiseren dat ook zijn gedachten/reacties niets veranderen want het is zoals het is - het ontslag is aangezegd - en van hieruit praktisch oppakken wat er moet gebeuren om inkomsten te genereren, al houdt dat weer in dat H. onderaan begint op de loonschaal bij een uitzendbureau. Hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te balen dat H. weer onder in de loonschaal moet beginnen, zowel voor hem als mezelf als ons leven wat financieel juist 'rustig' was na jaren stabiliseren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb kwaad en verontwaardigd te zijn over het bestaan van parasieten als uitzendbureaus in plaats mezelf te realiseren dat zij die op uitznedbureaus werken ook alleen maar een niche, een inkomstenbron zoeken en dus - vergeef ik mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien/realiseren/begrijpen dat het gelijkheidgeldsysteem de hele janboel in de wereld vlot kan trekken in de zin dat uitbuiting van anderen voor verrijking van jezelf kan stoppen.



Rot systeem werpt rotte vruchten af: de mens


Ik  vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien/realiseren/begrijpen dat er "ontslagen vallen" omdat het huidige systeem als een val is, gecreëerd om mensen hun leven lang te laten vechten voor en verslaven aan overleving als geld zodat de elite ervan kan genieten binnenin het principe van waar twee honden vechten om een been/baan loopt een derde er mee heen. Ik realiseer me dat 'been' staat voor bloed van leven want ons menselijke bloed wordt opgemaakt in ons been en dus is de geldstroom als de bloedstroom afhankelijk van resp. een baan/been terwijl wanneer we een nieuw systeem van gelijkheid en eenheid invoeren we onze benen/fysiek niet hoeven uit te hollen voor het bestaan op Aarde. Het leven stoppen afhankelijk te maken van bloed/geld en leven als leven te waarderen voor en als iedereen waarin geld een middel is als wat het is en geen doel in zich.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb met nonchalance te reageren op het feit dat H.niet spreekt/spreken kan in plaats mezelf te realiseren dat door communicatie in eenheid en gelijkheid wij onszelf als leven kunnen hercreëeren.



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te zwijgen omdat ik de woorden niet had om mezelf mee uit te drukken.



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boos en verdrietig tegelijkertijd te zijn dat onze vaders lijdzaam in het systeem participeerden.



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard niet te realiseren dat dat God en het systeem twee woorden zijn die synoniem zijn - en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mensen te verwijten in God te geloven terwijl ik zelf in het systeem ben gaan geloven toen het mij goed/god ging in het systeem als God en pas later daar weer van bekwam toen "het mij minder" ging en ik de hel van mezelf onder ogen moest zien.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de woorden niet te hebben om mezelf mee uit te drukken in plaats mezelf te realiseren dat wie ik ben als woorden is - het levende woord - het woord dat vlees is geworden en dus - vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me niet uit te drukken als leven als wie ik ben maar mezelf heb teruggehouden als leven omdat ik mezelf heb toegestaan mezelf te onderdrukken door participatie in gedachte/energie wat/wie ik niet ben in werkelijkheid.



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ander als mezelf te verwijten niet te kunnen communiceren terwijl ikzelf niet kan communiceren want het enige dat ik geleerd heb is te "spreken" in de vorm van gedachten in plaats van te communiceren in directe uitspraken over wie ik ben.



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb praten te verwarren met communiceren in eenheid en gelijkheid en niet te zien/realiseren/begrijpen dat apparaten - app raten - praten.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me persoonlijk aangesproken te voelen dat H. niet communiceert.

liberation.gif
De Geest is geen echtheid. Illustratie Leo Harthorn

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alleen mezelf in ogenschouw te nemen wat betreft onze instabiele inkomsten in plaats mezelf te realiseren dat over de helft van de wereldbevolking in veel erbarmelijkere omstandigheden overleeft.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deel te nemen in een wereld/systeem waar het gewoon is dat er mensen zijn die hebben en mensen die niet hebben - alsof dat mensen die niet hebben dit over zichzelf hebben afgeroepen dat ze in families zijn geboren die geen kans hebben een gelijke levensstandaard te creëeren door het feit dat geld geld aantrekt en dus wegtrekt van de andere pool.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de gedachte te hebben in een fractie van een seconde dat ik niet meer kan doen waar ik mee bezig ben omdat "alles verandert" in plaats mezelf te realiseren dat ik mezelf zal moeten toepassen in het creëeren van mijn inkomsten en mezelf in het systeem te gaan bewegen. Hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren met mensen te communiceren "in het systeem" omdat ik ervan uitga dat ze dit systeem met hand en tand zullen verdedigen en ik me als de gebeten hond ga gedragen.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ervan uit te gaan dat mensen waar ik op mijn tocht naar werk mee in aanraking kom niet zullen begrijpen dat we in een systeem 'leven' dat niet leven als principe heeft, maar geld als uitgangspunt.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn terecht te komen in het eeuwige gestechel "dat we toch geld nodig hebben om te leven" en ik al bij voorbaat de handdoek in de ring gooi omdat ik te beroerd ben om het rustig uit te leggen en dus - vergeef ik mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb gelijk te staan aan het systeem en vanuit en als dit principe mezelf te bewegen in en als zelfoprechtheid om te werken naar wat het beste is voor iedereen.



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te beroerd zijn - door gedachten en emoties - om anderen als mezelf dingen rustig uit te leggen.



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf 'boven' het systeem te plaatsen door er gedachten over te hebben in plaats van praktisch het systeem te transformeren naar een systeem van eenheid en gelijkkheid door zelf als zelfgelijkeid en eenheid te leven als levend voorbeeld voor anderen.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vinden dat H. maar 'weg moet' als hij geen baan/inkomsten/bezigheden heeft.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het verschrikkelijk te vinden dat ik de heimelijke gedachte heb "dat H. weg moet als hij geen inkomsten heeft".



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf verschrikkelijk te vinden dat ik zo'n geldwolf/overlevingssysteem ben geworden dat als de ander "niks inbrengt" dat hij maar weg moet.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te oordelen dat "ik zo'n geldwolf/gelddemon/overlevingssysteem ben geworden".


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vrezen dat ik niet genoeg geld heb om mijn Desteni opleiding verder te zetten.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb altijd in vrees te hebben geleefd geen inkomsten te hebben en uit het systeem te worden getiefd.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het verlangen te hebben uit het systeem te worden getiefd en het lot (voorprogrammering) net zo lang te tarten zo het zover is, zodat ik mezelf kan opgeven.



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het verlangen te hebben als een zwerver te kunnen leven zodat ik geen zorgen meer heb om huis en haard in plaats mezelf te realiseren dat mijn zwerversfantasie een sprookje is uit de middeleeuwen van rondtrekkende barden en andere buitenlui.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te lui te zijn om voor mezelf op te komen en mezelf toe te passen in dit systeem omdat ik "er geen vertrouwen in heb" - en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen vertrouwen in en als mezelf als wie ik ben als het systeem aan de dag te leggen om verandering als zelfverandering te kunnen leven en voortbrengen.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vrezen vanalles tegen te komen op mijn weg in de mazen van het systeem in plaats mezelf te vertrouwen omdat dit is waar ik me al altijd mee bezig houdt en het nu aankomt op mijn zelftoepassing als één en gelijk als alles om mezelf vrij te kunnen uitdrukken als wie ik ben als leven gelijk.



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb als arrogantie en verzet - omdat ik het systeem "stom" vond - geen "papiertje"/ universiteitsdiploma te hebben behaald die ik praktisch kan gebruiken in het systeem, maar altijd aan de zelfkant van de denkbeeldige realiteit geheten maatschappij het "beter heb lopen te weten" en dus geen verandering heb gebracht - alleen maar meer oplading van de onbewuste geest en daarmee het wereldsysteem door mijn deelname aan en in gedachten/herinneringen, gevoelens en emoties.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard het systeem stom te vinden in plaats mezelf te realiseren dat ik zelf "stom" ben als niet kunnen spreken als onvoorwaardelijke zelfexpressie van leven, het levende woord als wie ik werkelijk ben als leven van eenheid en gelijkheid in plaats daarvan mezelf als fysiek wezen ondergeschikt heb gemaakt aan het systeem/hoofd door 'erboven te staan' - en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard mijn fysieke lichaam te misbruiken door te participeren in het systeem/denken.



Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vanaf geboorte in de matrix binnenin en als het bewegingsstartpunt van wrijving/conflict als negatieve-energie ervaring als Angst, altijd – constant, continue te zoeken/kijken naar bezit als Energie om mijn overleving als Energie veilig te stellen.


Zelfverbintenissen:

Ik ga de verbintenis met mezelf aan gedachten en emoties die bij me opkomen bij het wandelen van het systeem te zelfvergeven en corrigeren om als de adem hier te kunnen blijven en het systeem als mezelf van binnenuit te veranderen in en als leven.

Ik ga de verbintenis aan met mezelf de gedachte/angst om tekort te komen te stoppen en in en als praktische oplossingen te wandelen zonder een idee te hebben wat de toekomst is. Ik realiseer me dat ik geen idee van de toekomst hoef te hebben - de toekomst is een blanco blad dat ik kan beschrijven als mezelf als leven.


Ik ga de verbintenis aan anderen als mezelf te ondersteunen en assisteren in het worden wie we werkelijk zijn als leven als gelijken.


Ik verbind mezelf de mens te herinneren dat een kind de wereld LEEG binnenkomt en zonder kennis en informatie en slechts worden wat ze zullen zijn als VOLWASSENEN dankzij hersenspoelingsmethodes van onderwijs en opvoeding.





Wil je mij als Desteni 'Ik' Proces Buddy klik hier


1 opmerking: