vrijdag 6 september 2013

Dag 375 Transformatie van Anticipatie als bewustzijnsstaat naar Real time correctie

In dit blog wandel ik de zelftranscendentie van de punten in 
Dag 373 Bijstand vs. Bijbelprogrammering 'In het zweet uw aanschijns zult gij uw brood verdienen!' en
Dag 374 We hebben de neiging om naar de dingen te kijken en het ergste te verwachten / anticiperen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb veel reacties/angst te ervaren met de realisatie moeilijk rond te kunnen komen van mijn inkomen op de armoedegrens. 

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb letterlijk ziek te zijn, ziek van mezelf van dat ik in angst en afgrijzen reageer op mijn eigen gefabriceerde gedachten "mijn huis/alles te verliezen" en "er zo geen zin meer in te hebben". 

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te bestaan in en als anticipatie als een bewustzijnsstaat. 

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat ik in voortdurende anticipatie besta als wat er kan gebeuren als op een gegeven moment ik geld tekort kom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb helemaal gek te worden van de voortdurende staat van bewustzijn als anticipatie als worst case scenario.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in de staat van bewustzijn, in dit 'zijn' gericht op de worst case scenarios mijn planning in de toekomst te beperken en daarom mijn vermogen verdere potentiele keuzes die beschikbaar zijn te onderzoeken.


http://www.thedayiquit.com/wp-content/uploads/2013/07/image51.jpg
Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf nog steeds niet gecorrigeerd te krijgen in dit punt. 

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nog toe deel te nemen in angst als vals controlemiddel en zelfs ziek te worden van angst. 

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachten/emoties die ik ooit ervoer rond het bijstandssysteem te onderdrukken omdat ik geconfronteerd werd met de noodzaak van een uitkering te leven - en hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te besluiten al startpunt van het samen gaan wonen met een mannelijk wezen om dit systeempunt te vermijden, om het niet te hoeven wandelen. 

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat ik door mezelf af te scheiden van het systeem ik er geen richting aan kan geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat anticipatie een staat van bewustzijn is en dat bewustzijn op angst is gestoeld waarbij ik mezelf dus niet te vertrouw te kunnen handelen in een moment als wat het beste is voor mezelf.
Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat de angst die ik ervaar voor het bijstandssysteem in feite is dat ik het oordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het woord bijstand 'negatieve'/'slechte'/'verkeerde' waarde te geven in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het woord bijstand 'positieve'/'goede'/'juiste' waarde te geven in de geest.
Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf van het woord bijstand afgescheiden te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb het woord bijstand te leven als mezelf als mezelf bijstaan, assisteren en ondersteunen in het niet toestaan in angst te leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te reageren op de woorden "je hand ophouden".

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb walging te ervaren het het zien/horen van de woorden 'In het zweet uw aanschijns zult gij uw brood verdienen!'


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te oordelen omdat ik niet meteen zelfcorrectie deed toen het gebeurde - en hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat oordeel niet werkelijk is.


Full how deep does the money rabbit hole go the soul of money
klik hier om naar de winkel te gaan

Ik stel mezelf ten doel te leren mezelf in real-time te corrigeren wanneer het gebeurt. 

Ik stel mezelf ten doel wanneer ik Beweeg terwijl ik het ongemak heb ik het corrigeer  totdat het ongemak er niet meer is als het werkelijke, echte punt van Verandering.

Ik stel mezelf ten doel te beseffen dat ik dit systeempunt wandel tot het gedaan is.

Ik stel mezelf ten doel geduld te oefenen in het wandelen van het bijstandssysteempunt.

Ik stel mezelf ten doel angst te stoppen in relatie tot geld en het bijstandssysteem. 

Ik stel mezelf ten doel te realiseren en aan te tonen dat de geldpersoonlijkheid nadrukkelijk voorgeprogrammeerd was als onlosmakelijk verbonden met al onze andere persoonlijkheden.
 

Ik stel mezelf ten doel mezelf gewaar te worden van de worst case scenario's die ik in mij hoofd afspeel om het te kunnen onderzoeken en stoppen om tot het leven van oplossingen te kunnen komen.

Ik stel mezelf ten doel het worst case scenario uitgangspunt als mezelf te verleggen/transformeren naar en als een oplossingsuitgangspunt.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen